Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

Κυνέγειρος

Θα υπάρχουν πάντοτε
Καράβια που πάνε
Και καράβια που έρχονται
Καράβια που δεν έπρεπε να αποπλεύσουν
Και καράβια που δεν έπρεπε να καταπλεύσουν
Θα υπάρχουν πάντοτε
Θερμοπύλες και Μαραθώνες
Γι’ αυτό
Θα υπάρχει πάντοτε
Κι ένας Κυνέγειρος
Να  τα αρπάζει σφικτά
Με τα χέρια του
Και όταν του κόβουν τα χέρια
Να τα δαγκώνει με τα δόντια του
Και όταν του σπάνε το σβέρκο
Τα δόντια του να μένουν βυθισμένα
Στο ξύλο του καραβιού
Μέχρι να λιώσει πρώτα το ξύλο
Και μετά τα δόντια του.
*του Γιώργου Χριστοδουλίδη(Σκάλα μεταξύ ουρανού και γης)