Ο ΣΠΟΥΔΑΙΟΣ ΗΛΙΑΣ ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΛΙΑ ΛΟΓΟΘΕΤΗ:ΗΜΟΥΝ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΛΑ ΑΝΗΚΑ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ

Τον θαύμαζα πολύ τον Ηλία Λογοθέτη. ΄Ηξερα γιατί. Είχα διαβάσει τη σύνοψη της ύπαρξης του μέσα από τα μάτια του.Λίγοι οι άνθρωποι με τέτοια πνευματική και ψυχική αξία που άφησαν το αποτύπωμα τους σε αυτόν τον κόσμο. Ας τους τιμούμε με τη μνήμη μας.

(1939-2024)

"Ούτε χαρισματικός, ούτε τίποτα

απ' όσα λένε κατά καιρούς
τα εγκώμια των κριτικών για μένα.
Είμαι υποκριτής, δεν είμαι ηθοποιός.
Δεν ποιώ ήθος. Είμαι μεταφορέας.
Μεταφέρω το ήθος του ποιητή.
Μεταφέρω το υλικό
που δημιούργησε κάποιος άλλος.
Μεταφέρω
σπάνιο υλικό με κατάνυξη.
Πολλές φορές, όμως,
συγκρούομαι με τα κείμενα.
Διαφωνώ με αυτά που λέω.
Με τις λέξεις που εκστομίζω.
Ένας φίλος, ο Γιώργος Ασδραχάς,
με προέτρεψε και πήγα στον Κουν.
Κουν, Ευαγγελάτος, Βολανάκης.
Είχα την ευτυχία να μαθητεύσω και
δίπλα στον συνθέτη Γιάννη Χρήστου
και να νιώσω την αύρα του μύστη.
Έχω πάρει βραβεία
αλλά δε χάρηκα ιδιαίτερα.
Τη χαρά που πήρα ως μαθητής,
στην πρώτη παγκόσμια παράσταση
των Περσών του Θεάτρου Τέχνης
ως κορυφαίος, στο Λονδίνο,
δε μπορεί κανείς να μου τη δώσει.

Το Θέατρο δεν το χρησιμοποίησα
θεραπευτικά, ούτε το είδα
ως θεραπευτικό ψυχόδραμα.
Είναι η δουλειά μου. Στην οποία
δε μπορώ να εξηγήσω γιατί έμεινα.
Αμφισβητώ το κατά πόσο
κάνουμε πράγματι τις επιλογές μας.
Η ψυχή μου έπρεπε να είναι αλλού.
Να ανήκω στη σφαίρα της Ποίησης.
Μεγάλωσα με ποιητές. Γνωρίζω
πολλά ποιήματα απ' έξω και τα λέω.
Όχι για να εντυπωσιάσω, αλλά για
να συγκινήσω τον εαυτό μου πρώτα
και μετά τους άλλους.

Χαίρομαι με απλά
καθημερινά πράγματα.
Έχω ζήσει υπό το κράτος της χαράς
και όχι υπό το άγχος της καριέρας.
Η καριέρα δε μου λέει τίποτα.
Λέξη κατασκευασμένη, μακριά
από την ουσία του ανθρώπου.
Πάντα ζούσα σε μία
ελεγχόμενη μοναξιά.
Έχω θέα του σύμπαντος, του ουρανού,
του περιβάλλοντα χώρου, δέντρων
και ήχων. Νιώθω επαρκής με αυτά.
Είναι αναπόφευκτη, βέβαια,
η ανθρώπινη συντροφιά.

Θυμάμαι τη φράση του Κικέρωνα:
''Οι στιγμές που σωζόμαστε
είναι πιο ευτυχισμένες από
τις στιγμές που γεννιόμαστε.''
Η χαρά από τη σωτηρία είναι βέβαιη,
ενώ από τη γέννηση αβέβαιη.
Ζω το παρόν που είναι ανεπανάληπτο.
Είμαστε πεπερασμένοι, περαστικοί.
Θυμάμαι
τον απέραντο κάμπο της Λευκάδας
με τα υπέροχα χαλιά από λουλούδια.
Θυμάμαι
στη Λευκάδα, τότε που ως παιδί
κάναμε καντάδες με τους φίλους μου.
Οι πιο ονειρεμένες στιγμές.
Δε θέλω να θυμάμαι άλλες...
Ηλίας Λογοθέτης
Σαν σήμερα,
το 2024, έφυγε από τη ζωή."
...........................................................................
Πηγή: douatzis. gr
Απόσπασμα από συνέντευξη
στον Γιώργο Δουατζή.
Η φωτογραφία είναι από την
ταινία του Λάκη Παπαστάθη:
ΤΟ ΜΟΝΟΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΝ