Δευτέρα, 11 Νοεμβρίου 2013

MARK O' BRIEN, ΕΡΩΤΙΚΟ ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΚΑΜΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ



Ασε με να σ' αγγίξω με τις λέξεις μου
διότι τα χέρια μου κρέμονται ανήμπορα
σαν άδεια γάντια.

Ασε τις λέξεις μου να χαϊδέψουν τα μαλλιά σου
άσε τες να γλιστρήσουν στην πλάτη σου
να χαϊδέψουν την κοιλιά σου
διότι τα χέρια μου απάλαφρα και ανεμοδοσμένα
σαν από πηλό
αγνοούν τις επιθυμίες μου
και επίμονα αρνούνται να ικανοποιήσουν
τους πιο απόκρυφους μου πόθους.

Ασε τις λέξεις μου να μπουν στη σκέψη σου
κρατώντας πυρσούς
δέξου τες πρόθυμα μέσα στο είναι σου
ώστε να σε χαϊδέψουν τρυφερά
από μέσα.

μετάφραση Γιώργος Χριστοδουλίδης

*O Mark O’Brien γεννήθηκε το 1949 στις ΗΠΑ. Σε ηλικία 6 ετών χτυπήθηκε από πολιομυελίτιδα που τον άφησε παράλυτο και κατάκοιτο μέχρι τον θάνατο του, το 1999. Επιβιώνοντας εβρισκόμενος τις περισσότερες ώρες της μέρας μέσα σε μια καψούλα γνωστή ως "σιδερένιος πνεύμονας", μετέτρεψε την ασθένεια του σε κίνητρο ζωής για να αναδειχθεί τελικά σ' έναν από τους πιο σημαντικούς ακτιβιστές και λογοτέχνες των ΗΠΑ.

Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2013

Elizabeth Bishop, Μια Τέχνη (Οne Art)

Η Τέχνη της απώλειας δεν είναι δύσκολο να κατακτηθεί 
τόσα και τόσα τους μέλλει να χαθούν
όχι, η απώλεια τους δεν είναι καταστροφή.

Χάνε κάτι κάθε μέρα, δέξου την ταραχή
σαν χάνεις τα κλειδιά σου, της ώρας το άσκοπο ξόδεμα 

Η τέχνη της απώλειας δεν είναι δύσκολο να κατακτηθεί

Κι ύστερα εξασκήσου κι άλλα να χάσεις, με ορμή
τόπους και ονόματα που σχεδίαζες να επισκεφτείς
τίποτα απ’ αυτά θα φέρει την καταστροφή

Εχασα το ρολόι της μαμάς. Και το τελευταίο – κοίτα να δεις!
ή προτελευταίο από τα τρία σπίτια που είχα δεθεί
όχι, η τέχνη της απώλειας είναι απλή για να κατακτηθεί.

Έχασα δύο πόλεις που αγαπούσα και πιο πολύ
μια διάσταση δική μου, δύο ποταμούς, μια ήπειρο
Μου λείπουν αλλά δεν ήρθε η καταστροφή

Ακόμα κι εσένα που έχασα (το σκέρτσο στη φωνή,
ένα νεύμα που αγαπώ) στο ψεύδος δεν θα προσποιηθώ.
Είναι ολοφάνερο
η τέχνη της απώλειας εύκολα μπορεί να κατακτηθεί
παρότι δείχνει(γράψτο!) συνόμοια καταστροφής!


μεταφρ. Γ.Χριστοδουλίδης 
 επιμ. Δ.Πυρκεττή