Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2013

Elizabeth Bishop, Μια Τέχνη (Οne Art)

Η Τέχνη της απώλειας δεν είναι δύσκολο να κατακτηθεί 
τόσα και τόσα τους μέλλει να χαθούν
όχι, η απώλεια τους δεν είναι καταστροφή.

Χάνε κάτι κάθε μέρα, δέξου την ταραχή
σαν χάνεις τα κλειδιά σου, της ώρας το άσκοπο ξόδεμα 

Η τέχνη της απώλειας δεν είναι δύσκολο να κατακτηθεί

Κι ύστερα εξασκήσου κι άλλα να χάσεις, με ορμή
τόπους και ονόματα που σχεδίαζες να επισκεφτείς
τίποτα απ’ αυτά θα φέρει την καταστροφή

Εχασα το ρολόι της μαμάς. Και το τελευταίο – κοίτα να δεις!
ή προτελευταίο από τα τρία σπίτια που είχα δεθεί
όχι, η τέχνη της απώλειας είναι απλή για να κατακτηθεί.

Έχασα δύο πόλεις που αγαπούσα και πιο πολύ
μια διάσταση δική μου, δύο ποταμούς, μια ήπειρο
Μου λείπουν αλλά δεν ήρθε η καταστροφή

Ακόμα κι εσένα που έχασα (το σκέρτσο στη φωνή,
ένα νεύμα που αγαπώ) στο ψεύδος δεν θα προσποιηθώ.
Είναι ολοφάνερο
η τέχνη της απώλειας εύκολα μπορεί να κατακτηθεί
παρότι δείχνει(γράψτο!) συνόμοια καταστροφής!


μεταφρ. Γ.Χριστοδουλίδης 
 επιμ. Δ.Πυρκεττή