Κυνέγειρος

Θα υπάρχουν πάντοτε
Καράβια που πάνε
Και καράβια που έρχονται
Καράβια που δεν έπρεπε να αποπλεύσουν
Και καράβια που δεν έπρεπε να καταπλεύσουν
Θα υπάρχουν πάντοτε
Θερμοπύλες και Μαραθώνες
Γι’ αυτό
Θα υπάρχει πάντοτε
Κι ένας Κυνέγειρος
Να  τα αρπάζει σφικτά
Με τα χέρια του
Και όταν του κόβουν τα χέρια
Να τα δαγκώνει με τα δόντια του
Και όταν του σπάνε το σβέρκο
Τα δόντια του να μένουν βυθισμένα
Στο ξύλο του καραβιού
Μέχρι να λιώσει πρώτα το ξύλο
Και μετά τα δόντια του.
*του Γιώργου Χριστοδουλίδη(Σκάλα μεταξύ ουρανού και γης)